مدیر گروه مهندسی عمران

پیام مدیر گروه

 

با کمال افتخار ورود شما بازدیدکننده گرامی را به پرتال گروه مهندسی عمران دانشگاه رازی خوش آمد می گویم. مهندسی عمران یکی از قدیمی ترین حرفه های مهندسی است که سابقه ای به قدمت حیات و تمدن بشری دارد. با وجود این سابقه طولانی، انتخاب نام رشته مهندسی عمران (Civil Engineering) در مقابل مهندسی نظامی (Military Engineering) به قرن هجدهم میلادی باز می‌گردد. در آن زمان تقریبا تمامی خدمات مهندسی که ماهیت غیر نظامی داشته و با هدف ساختن و آبادکردن انجام می شدند را در مجموعه مهندسی عمران قرار می دادند. خدماتی همانند ساخت ساختمانها، راه ها، پل ها، سدها، کانال ها و غیره. با پیشرفت علم و تخصصی شدن علوم، به مرور علوم مختلف، از جمله مهندسی مکانیک از مجموعه Civil Engineering جدا شدند، اما این نام همچنان برای رشته تمدن ساز مهندسی عمران در مفهوم مدرن و امروزی آن باقی مانده است. پروژه های عمرانی لکوموتیو اقتصاد کشورها به حساب می آیند و رونق آنها یک ضرورت شناخته شده است. به همین جهت، یک مهندس عمران از فرصت های شغلی فراوانی در طول زندگی حرفه ای خود برخوردار است.

 

گروه مهندسی عمران دانشگاه رازی از سال 1372 با پذیرش دانشجویان کارشناسی عمران شروع به فعالیت نموده و رفته رفته با توسعه کمی و کیفی خود اینک قریب به یک دهه است که مقاطع تحصیلات تکمیلی در گرایش های متنوع به برنامه های آموزشی گروه اضافه شده اند. همچنین، در سالیان اخیر دانشجویان خارجی نیز در مقاطع تحصیلات تکمیلی به جمع ما پیوسته اند. در کنار فعالیت های آموزشی، تخصص و تجربه اساتید گروه در خدمت طرح های پژوهشی مختلفی در سطح ملی و استانی قرار گرفته و خروجی بسیاری از پایان نامه های دانشجویی در قالب مقالات متنوعی در مجلات علمی معتبر منتشر شده است.

 

گروه مهندسی عمران با سابقه حدودا یک ربع قرن فعالیت، نقش برجسته ای در تربیت مهندسین تمدن ساز عمران در منطقه غرب کشور ایفا نموده است. بسیاری از دانش آموختگان این گروه با پیوستن به یکی از سه ضلع کارفرما، مشاور، و یا پیمانکار وارد نظام فنی و اجرایی کشور شده و در مدیریت، طراحی، و ساخت پروژه های عمرانی مختلف نقش آفرینی نموده اند. خانواده بزرگ گروه عمران دانشگاه رازی متشکل از اساتید، کارکنان، دانشجویان، و کلیه دانش آموختگان گروه می باشد. اعتلای نام و جایگاه علمی گروه در گرو موفقیت حرفه ای اعضای این خانواده است.

 

سخن من با دانشجویان کنونی (بخوانید مدیران و کارشناسان آینده کشور) آنست تا قدر سرمایه جوانی خویش را بشناسند و از فرصت محدود دوران دانشجویی در بالندگی علمی و اخلاقی خود نهایت سعی و اهتمام را به عمل آورند. آینده روشن هر فرد به عملکرد امروز او وابسته است.